Ο άρχοντας του σκότους, ο σκυλοπουλάκης, στο όρος των ελαιών Μυγδαλιές μας αγκαλιάζουν και αμπέλια εσταυρωμένων Σε λίγο έρχονται τα χιόνια κι’η καρδιά…. Η καρδιά.. Αλήθεια, ακούω κάτι απο πίσω μου Κάτι σαν βοή, σαν[…]

Τί δεν καταλαβαίνεις; Το ομαλή, το περιστροφική ή το κίνηση; Κάπως έτσι ξεκίνησε αύριο. Τα μεσημέρια όμως ανοίγουν πια. Ένα γυφτάκι άναψε το τσιγάρο του, τράβηξε μια μετρημένη τζούρα και μου το έδωσε. Ξαφνιάστηκα. Το[…]

“Δέν έχω περιεχόμενο ακόμη”

Τοστάκια, εβαπορέ νεσκαφέ και υψηλή ραπτική. Λαμπάδα, μέλι, καθαρές γραμμές. Κι’εκείνο το βλέμμα. Ένα φιλί στα πεταχτά, στην πλατεία, για να πάρω θάρρος, ν’αντέξω. Πιστεύω, αυτή τη φορά θα τα καταφέρω. Όλοι στα μαύρα. Όχι.[…]

Ζέστανε. Όχι πολύ. Αλλά ζέστανε, όχι; Απο εκεί που χτές είδαμε τον ήλιο να βασιλεύει, τώρα παίρνουν το δρόμο μπουμπουνητά. Η επιφάνεια της θάλασσας θα ανατριχιάζει ενώ απέναντι θα κοιμούνται. Όχι για πολύ. Μες στη[…]