Ο άρχοντας του σκότους, ο σκυλοπουλάκης, στο όρος των ελαιών
Μυγδαλιές μας αγκαλιάζουν και αμπέλια εσταυρωμένων
Σε λίγο έρχονται τα χιόνια κι’η καρδιά….
Η καρδιά..

Αλήθεια, ακούω κάτι απο πίσω μου
Κάτι σαν βοή, σαν άσματα σπασμένα
Τα κλάνω και τα κλαίω
Μέχρι το Μιντιλόγλι χαμένος
Λογικά, αύριο θα ξημερώσει, έ;